Archive for the ‘Computer Science’ Category

Type in terminal:

sudo nano /etc/apt/sources.list

Then replace everything there with:
# deb cdrom:[Debian GNU/Linux 7.0 _Kali_ – Official Snapshot i386 LIVE/INSTALL $
# deb cdrom:[Debian GNU/Linux 7.0 _Kali_ – Official Snapshot i386 LIVE/INSTALL $

## Security updates
deb http://http.kali.org/ /kali main contrib non-free
deb http://http.kali.org/ /wheezy main contrib non-free
deb http://http.kali.org/kali kali-dev main contrib non-free
deb http://http.kali.org/kali kali-dev main/debian-installer
deb-src http://http.kali.org/kali kali-dev main contrib non-free
deb http://http.kali.org/kali kali main contrib non-free
deb http://http.kali.org/kali kali main/debian-installer
deb-src http://http.kali.org/kali kali main contrib non-free
deb http://security.kali.org/kali-security kali/updates main contrib non-free
deb-src http://security.kali.org/kali-security kali/updates main contrib non-fr$

You will have something like this:

10854172_10152874573749035_602195891_othen ctrl+x to save the changes and press enter.

Then in terminal type

sudo apt-get upgrade

Then

sudo apt-get update

10844681_10152874594259035_189749895_o

And you are done. 🙂

Advertisements

robobrainΤο σενάριο της επανάστασης των υπολογιστών/μηχανών είναι τόσο παλιό όσο και οι ίδιοι οι υπολογιστές, ενώ πάνω του έχει χτιστεί μια ολόκληρη γενιά ταινιών, βιβλίων και παιχνιδιών Επιστημονικής Φαντασίαςς. Το πρόγραμμα Robo Brain, απειλεί να κάνει τα πιο τρελά -και επικίνδυνα- όνειρα των απανταχού φαν της ΦΕ πραγματικότητα, καθώς στο επίκεντρό του βρίσκεται η συγκέντρωση δεξιοτήτων και γνώσεων από δημόσια διαθέσιμες πηγές πληροφοριών -εν ολίγοις, το Ίντερνετ- προκειμένου να «τροφοδοτεί» με γνώση τα ρομπότ.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του προγράμματος, το Robo Brain αποτελεί ένα υπολογιστικό σύστημα μεγάλης έκτασης που «μαθαίνει από δημόσια διαθέσιμες πηγές στο Ίντερνετ, εξομοιώσεις υπολογιστών και δοκιμές ρομπότ στον πραγματικό κόσμο. Συγκεντρώνει ο,τιδήποτε έχει σχέση με τη ρομποτική σε μία εκτενή και διασυνδεδεμένη βάση γνώσης». Όπως επισημαίνεται, οι εφαρμογές του περιλαμβάνουν τη δημιουργία πρωτοτύπων για έρευνες πάνω στη ρομποτική, οικιακά ρομπότ και αυτοοδηγούμενα οχήματα.

Ένα παρεμφερές πρόγραμμα αναπτύσσουν και ερευνητές του Πανεπιστημίου του Αϊντχόφεν στην Ολλανδία: πρόκειται για το RoboEarth, που έχει περιγραφεί ως «ένα world wide web για ρομπότ», το οποίο προορίζεται να αποτελέσει μία παγκόσμια βάση δεδομένων στην οποία θα μπορούν να έχουν πρόσβαση τα ρομπότ- ωστόσο, το Robo Brain θα αποκτά μόνο του τις απαιτούμενες πληροφορίες (τις οποίες θα διαθέτει στα «ενδιαφερόμενα» ρομπότ για καθημερινές εργασίες) μέσω του Ίντερνετ αντί να απαιτεί ειδικό προγραμματισμό από ανθρώπους.
Στο πλαίσιο του προγράμματος συνεργάζονται ερευνητές από τα πανεπιστήμια Cornell, Brown, Stanford και UC Berkeley, ενώ υπάρχει υποστήριξη από εταιρείες τεχνολογίας όπως η Google και η Microsoft.

ο σύστημα άρχισε την επεξεργασία πληροφοριών από το Ίντερνετ τον προηγούμενο μήνα, με τους ερευνητές του να επισημαίνουν ότι διαχειρίζεται περίπου ένα δισ. εικόνες, 120.000 βίντεο του YouTube και 100 εκατ. αρχεία οδηγιών και manuals. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το Robo Brain δεν είναι απλά ικανό να αναγνωρίζει αντικείμενα, αλλά και να κατανοεί το πώς χρησιμοποιούνται- καθώς και πιο σύνθετες έννοιες, όπως η ανθρώπινη γλώσσα και συμπεριφορά.
«Τα laptops και τα κινητά μας τηλέφωνα έχουν πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες που θέλουμε. Αν ένα ρομπότ βρεθεί απέναντι σε μία κατάσταση την οποία δεν έχει δει στο παρελθόν, μπορεί να προβεί σε αναζήτηση στο Robo Brain στο cloud» διευκρινίζει ο Ασουτός Σαξένα του Cornell University, επίκουρος καθηγητής τεχνολογίας υπολογιστών.

Το Robo Brain επεξεργάζεται εικόνες για να ξεχωρίσει τα αντικείμενα μέσα σε αυτές, και συνδέοντας εικόνες και βίντεο με κείμενα, μαθαίνει να αναγνωρίζει ποια είναι και πώς χρησιμοποιούνται – καθώς και, όπως προαναφέρθηκε, την ανθρώπινη γλώσσα και συμπεριφορά. Το σύστημα χρησιμοποιεί αυτό που οι επιστήμονες υπολογιστών χαρακτηρίζουν «structured deep learning», όπου οι πληροφορίες αποθηκεύονται σε πολλαπλά επίπεδα έννοιας: μία καρέκλα εντάσσεται σε ένα είδος καρεκλών, και οι καρέκλες είναι έπιπλα. Κάποιος μπορεί να κάτσει σε μία καρέκλα, αλλά μπορεί να κάτσει και σε ένα σκαμνί κ.ο.κ.

«Το Robo Brain θα μοιάζει με ένα γιγαντιαίο, πολυκλαδικό γράφημα με δυνατότητες για ερωτήματα (queries) σε πολλές διαστάσεις» σημειώνει ο Αντίτια Τζάμι, ο ερευνητής που σχεδίασε τη μεγάλης κλίμακας βάση δεδομένων του εγκεφάλου- ειδικότερα, μπορεί να παραπέμπει σε γράφημα που απεικονίζει τις φιλίες/ σχέσεις στο Facebook, αλλά σε μία κλίμακα που αντιστοιχεί μάλλον στον Γαλαξία. Παράλληλα, το Robo Brain θα έχει και «δασκάλους», χάρη στο crowdsourcing: στην ιστοσελίδα του προγράμματος θα προβάλλονται τα πράγματα που έχει «μάθει» το σύστημα και οι επισκέπτες θα είναι σε θέση να προβαίνουν σε προσθέσεις και διορθώσεις.

Το πρόγραμμα υποστηρίζεται από το National Science Foundation, το Office of Naval Research, το Army Research Office, την Google, τη Microsoft, την Qualcomm, το Alfred P. Sloan Foundation και τη National Robotics Initiative.

 
 

Άρθρο του Mat Honan από το Wired. Φέτος το καλοκαίρι, hackers εισέβαλαν στους λογαριασμούς του, εισβάλλοντας ουσιαστικά στην ζωή του.

Έχετε ένα μυστικό που μπορεί να καταστρέψει τη ζωή σας.
Δεν είναι ένα καλά κρυμμένο μυστικό. Είναι απλά μια συμβολοσειρά χαρακτήρων – ίσως 6..
αν είστε απρόσεκτοι, και 16 αν είστε προσεκτικοί – που μπορεί να αποκαλύψει τα πάντα για σένα.

Το email σας. Το τραπεζικός σας λογαριασμό. Τη διεύθυνσή σας και τον αριθμό της πιστωτικής κάρτας.Φωτογραφίες από τα παιδιά σας ή, ακόμη χειρότερα, από τον εαυτό σας, γυμνό. Η ακριβής τοποθεσία όπου κάθεστε τώρα, όπως μπορείτε να διαβάσετε αυτές τις λέξεις.

Από την αρχή της εποχής της πληροφορίας, γνωρίζουμε ότι ένας κωδικός πρόσβασης, εφ ‘όσον είναι αρκετά πολύπλοκος, είναι ένα επαρκές μέσο για την προστασία των πιο πολύτιμων μας δεδομένων. Αλλά το 2012, αυτό είναι μια πλάνη, μια φαντασίωση, ένα ξεπερασμένο κλισέ. Και όποιος το αναφέρει είναι ένα κορόιδο, ή κάποιος που σκέφτεται ότι εσείς είστε κορόιδο.

Δεν έχει σημασία πόσο περίπλοκος, δεν έχει σημασία πόσο μοναδικός, είναι ο κωδικός σας, ένα είναι σίγουρο, ότι δεν μπορεί πλέον να σας προστατεύσει.

Κοιτάξτε γύρω σας. Διαρροές και dumps από hackers που εισβάλουν σε συστήματα υπολογιστών απελευθερώνοντας ονόματα και εκατομμύρια κωδικών πρόσβασης. Ο τρόπος με τον οποίο συνδέουμε τους λογαριασμούς μας, με μία διεύθυνση e-mail, ή με ένα μόνο όνομα χρήστη, δημιουργεί ένα ενιαίο σημείο αποτυχίας που μπορεί να αξιοποιηθεί με καταστροφικά αποτελέσματα. Χάρη σε μια έκρηξη προσωπικών δεδομένων που είναι αποθηκευμένα στο cloud, το να ξεγελάσεις υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών για την επαναφορά κωδικών πρόσβασης ποτέ δεν ήταν ευκολότερη. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει ένας hacker είναι να χρησιμοποιήσει τις προσωπικές πληροφορίες που είναι διαθέσιμες ελεύθερα από κάποια υπηρεσία για να κερδίσει την είσοδο σε μια άλλη.

Αυτό το καλοκαίρι, οι hackers κατέστρεψαν ολόκληρη την ψηφιακή ζωή μου στη διάρκεια μιας ώρας. Οι κωδικοί της Apple, του Twitter μου και του Gmail μου ήταν όλοι ισχυροί με 7, 10, και 19 χαρακτήρες, αντίστοιχα. Όλοι οι κωδικοί ήταν αλφαριθμητικοί, αλλά και με σύμβολα, αλλά και οι τρεις λογαριασμοί συνδέονταν. Έτσι λοιπόν όταν οι hackers ανακάλυψαν το δρόμο τους για τον ένα , είχαν και σε όλους τους υπόλοιπους. Αυτό που πραγματικά ήθελαν ήταν απλώς το όνομα μου στο Twitter: @mat. Σαν όνομα με τρία γράμματα μόνο, είναι θεωρείται σπάνιο. Και για να με καθυστερήσουν από το να το πάρω πίσω, χρησιμοποίησαν τον λογαριασμό της Apple μου. Κατάφεραν μέσα από εκεί να εξαλείψουν κάθε μία από τις συσκευές μου, το iPhone και iPad και MacBook μου, διαγράφοντας όλα τα μηνύματα και τα έγγραφά μου και κάθε εικόνα που είχα από τότε που η κόρη μου ήταν 18-μηνών.

Από εκείνη την φοβερή ημέρα, αφιέρωσα τον εαυτό μου στην έρευνα του online κόσμου και της ασφάλειας.Και αυτό που ανακάλυψα είναι εντελώς τρομακτικό. Η ψηφιακή ζωή μας είναι απλά πάρα πολύ εύκολο να σπάσει. Φανταστείτε ότι θέλω να μπει στο e-mail σας. Ας πούμε ότι έχετε ένα email στην AOL. Το μόνο που χρειάζεται να κάνω είναι να επισκεφθώ το δικτυακό τόπο και να δώσω το όνομά σας και ίσως και την πόλη που γεννηθήκατε. Οι πληροφορίες είναι εύκολο να βρεθούν στην εποχή του Google. Με αυτά και μόνο, η AOL μου δίνει μια επαναφορά κωδικού πρόσβασης, και μπορώ να συνδεθώ στον λογαριασμό σας.

Ποιο είναι πρώτο πράγμα που κάνω μόλις αποκτήσω πρόσβαση; Αναζήτηση για τη λέξη “τράπεζα” για να ανακαλύψω πού πραγματοποιείτε τις online τραπεζικές συναλλαγές σας. Πάω εκεί και κάνω κλικ στο Ξεχάσατε τον κωδικό σας; σύνδεσμο. Παίρνω την επαναφορά του κωδικού πρόσβασης και συνδέομαι στο λογαριασμό σας, τον οποίο μπορώ να ελέγξω.

Η κοινή αδυναμία σε αυτά τα hacks είναι ο κωδικός πρόσβασης. Είναι ένα τεχνούργημα από τότε που οι υπολογιστές μας δεν ήταν υπερ-συνδεδεμένοι διαδικτυακά. Η ηλικία του κωδικού πρόσβασης έχει λήξει! Εμείς απλά δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα.

Οι κωδικοί πρόσβασης είναι τόσο παλιοί όσο και ο πολιτισμός. Και από τότε που έχουν υπάρξει, οι άνθρωποι ασχολούνται με το σπάσιμο τους.

Το 413 π.Χ., ήταν η περίοδος του Πελοποννησιακού Πολέμου και ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης προσγειώθηκε στη Σικελία με 5.000 στρατιώτες για να βοηθήσουν στην επίθεση κατά ων Συρακούσιων. Τα πράγματα φαινόταν ευνοϊκά για τους Έλληνες. Οι Συρακούσιοι, βασικοί σύμμαχοι της Σπάρτης, ήταν βέβαιο ότι θα νικηθούν.

Αλλά, κατά τη διάρκεια μια χαοτικής μάχης που έγινε στο Epipole κατά την διάρκεια της νύχτας, οι δυνάμεις του Δημοσθένη ήταν διάσπαρτες, και προσπαθούσαν να ανασυνταχθούν φωνάζοντας το σύνθημα τους, μια προσχεδιασμένη λέξη ή πρόταση που προσδιόριζε αν οι απέναντι στρατιώτες ήταν φιλικοί. Οι Συρακούσιοι χρησιμοποιώντας τον κώδικα πέρασαν αθόρυβα μέσα από τις τάξεις τους. Το σύνθημα επέτρεψε στους αντιπάλους να μεταμορφωθούν σε συμμάχους. Χρησιμοποιώντας αυτό το τέχνασμα, οι Συρακούσιοι αποδεκάτισαν τους εισβολείς, και όταν ανέτειλε ο ήλιος, το ιππικό τους καθάρισε τους υπόλοιπους.

Οι πρώτοι υπολογιστές που χρησιμοποίησαν κωδικούς πρόσβασης ήταν πιθανά αυτοί με το Συμβατό σύστημα του MIT Time-Sharing, που αναπτύχθηκε το 1961 για να περιορίσουν το χρόνο που κάποιος χρήστης θα μπορούσε να περάσει στο σύστημα. Το CTSS χρησιμοποιούσε ένα όνομα χρήστη για δώσει πρόσβαση στο σύστημα. Το 1962, ένας διδακτορικός φοιτητής με το όνομα Allan Scherr, μέσα σε τέσσερις ώρες, νίκησε την προστασία σύνδεσης με ένα απλό hack: Ανακάλυψε που βρίσκεται το αρχείο που περιέχει τα ονόματα πρόσβασης και τα εκτύπωσε. Μετά μπορούσε να έχει όσο χρόνο ήθελε στο σύστημα, αφού μπορούσε να αλλάζει ονόματα όταν έληγε η σύνδεση του.

Στα επόμενα χρόνια που ήταν χρόνια ανάπτυξης του web, οι κωδικοί πρόσβασης λειτούργησαν αρκετά καλά. Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο ότι υπήρχαν λίγα στοιχεία που χρειαζόταν πραγματικά προστασία. Ίσως στην υπηρεσία παροχής Internet, στο e-mail και ίσως σε κάποια ιστοσελίδα ηλεκτρονικού εμπορίου. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Οι διευθύνσεις e-mail μεταμορφώθηκαν σε ένα είδος καθολικής σύνδεσης, που χρησιμεύει σαν όνομα μας σχεδόν παντού. Τα Web-based e-mail είναι η πύλη μας για όλες τις cloud εφαρμογές. Ξεκινήσαμε τραπεζικές συναλλαγές από το σύννεφο, παρακολούθηση των οικονομικών μας από το σύννεφο, να πληρώνουμε τους φόρους μας από το σύννεφο.Έχουμε κρύψει φωτογραφίες μας, τα έγγραφά μας και τα δεδομένα μας όλα στο σύννεφο.

Όμως, καθώς ο αριθμός των επιθέσεων από hackers έχει αυξηθεί, αρχίσαμε να πιστεύουμε και να αναφέρουμε συχνά ένα περίεργο ψυχολογικό δεκανίκι: Την έννοια του “ισχυρού” κωδικού πρόσβασης. Τα μεγάλα ή τα αναπτυσσόμενα web sites θέλουν τα δεδομένα και τα αποζητούν από τους χρήστες τους για να τα αποθηκεύσουν στις “ασφαλείς” βάσεις δεδομένων τους. Είναι το hansaplast που παρασύρθηκε σε ένα ποτάμι αίματος.

Η IBM έδωσε στη δημοσιότητα τις προβλέψεις της για την πρόοδο της τεχνολογίας μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια. Μεταξύ άλλων, η εταιρεία υποστηρίζει ότι σε λίγα χρόνια οι άνθρωποι θα μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα με τη δύναμη της σκέψης και μόνο.

Αυτό, βέβαια, δε σημαίνει ότι θα μπορούμε να εισχωρήσουμε στο μυαλό φίλων ή εχθρών για να μάθουμε τα μυστικά τους! Η πρόβλεψη της IBM αφορά των έλεγχο ηλεκτρονικών συσκευών. Έτσι, οι ερευνητές της εταιρείας είναι πεπεισμένοι ότι σε πέντε χρόνια περίπου θα έχουμε την τεχνολογία που απαιτείται ώστε να πραγματοποιούμε τηλεφωνικές κλήσεις απλά φέρνοντας στο μυαλό μας το άτομο που θέλουμε να ακούσουμε ή να χειριζόμαστε τον κέρσορα του mouse.

Παράλληλα, η IBM εκτιμά ότι γύρω στο 2016-17 η αξιοποίηση των βιομετρικών χαρακτηριστικών θα έχει προχωρήσει τόσο πολύ, ώστε θα αλλάξει άρδην ο τρόπος που αλληλεπιδρούμε με το Internet και τα τραπεζικά δίκτυα. Έτσι, δε θα χρειάζεται πλέον να έχουμε passwords για να μπαίνουμε στα αγαπημένα μας sites ή να βγάζουμε χρήματα από τα ATM – θα αρκεί μόνο ένα scan στην ίριδα του ματιού.

Βέβαια, το τελευταίο αναμένεται να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων, καθώς είναι πολλοί αυτοί που υποστηρίζουν ότι τέτοιες μέθοδοι απειλούν τις προσωπικές ελευθερίες.

via [CNET/pcmag]

Η προβολή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια μας ήρθε πιο κοντά στην υλοποίησή της, χάρη στη δημιουργία των πρώτων βιονικών φακών επαφής που υπόσχονται να κάνουν ακριβώς αυτό: θα προβάλλουν ολογραφικές εικόνες στο κοντινό οπτικό πεδίο του ανθρώπου που τους φοράει, θυμίζοντας τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ στην ταινία «Εξολοθρευτής».

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στις ΗΠΑ και του Ααλτο στην Φινλανδία έκαναν πειράματα σε ζώα και απέδειξαν ότι οι ηλεκτρονικοί φακοί είναι ασφαλείς, καθώς δεν υπήρξαν παρενέργειες.
Προς το παρόν, ο βιονικός φακός επαφής περιέχει μόνο ένα εικονοστοιχείο (pixel), όμως θεωρείται θέμα χρόνου να προστεθούν εκατοντάδες πίξελ στη συσκευή, οπότε οι φακοί θα είναι πλέον σε θέση να προβάλλουν στα μάτια του κατόχου τους ακόμα και σύντομα γραπτά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e-mail).
Τέτοιοι φακοί θα μπορούσαν να βρουν ποικίλες εφαρμογές, όπως στα βιντεοπαιγνίδια και στα συστήματα πλοήγησης (navigation)ή, ακόμα, στην ιατρική, καθώς οι φακοί θα είναι δυνατό να συνδεθούν με βιοαισθητήρες στο σώμα του χρήστη, που θα προβάλλουν μπροστά στα μάτια του άμεσα ενημερωμένες πληροφορίες για την κατάσταση της υγείας του (π.χ. το επίπεδο σακχάρου στο αίμα).
Οι φακοί περιλαμβάνουν μία νανο-αντένα που συλλέγει ασύρματα ενέργεια από κάποια εξωτερική πηγή, καθώς και ένα ολοκληρωμένο ηλεκτρονικό κύκλωμα που αποθηκεύει την ενέργεια και την μεταφέρει σε ένα «τσιπάκι».
Ένα σημαντικό πρόβλημα που έπρεπε να ξεπεραστεί, είναι ότι το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί να εστιάσει σε απόσταση μικρότερη από μερικά εκατοστά μπροστά του, συνεπώς δεν μπορεί να δει κάτι που προβάλλεται σε ένα φακό επαφής προσαρμοσμένο πάνω στο μάτι. Οι ερευνητές κατάφεραν να ξεπεράσουν αυτή την μεγάλη δυσκολία, κατασκευάζοντας ειδικούς φακούς (τύπου Φρέσνελ) πολύ πιο λεπτούς και επίπεδους από τους συμβατικούς, με συνέπεια να είναι πλέον δυνατή η εστίαση του αμφιβληστροειδούς του ματιού στις εικόνες που προβάλλονται στο βιονικό φακό, χωρίς μάλιστα αυτές να φαίνονται θολές.
Τα αρχικά πειράματα έγιναν με φακούς που τοποθετήθηκαν στα μάτια λαγών και έδειξαν ότι οι φακοί είναι ασφαλείς. Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, πολλά ακόμα πρέπει να βελτιωθούν μέχρι η τεχνολογία να επιτρέψει την ασύρματη ενεργειακή τροφοδοσία και την προβολή ψηφιακών εικόνων μεγάλης καθαρότητας. Προς το παρόν, οι φακοί για να λειτουργήσουν, πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση μερικών εκατοστών από την ασύρματη μπαταρία.

 

[via]

Η AMD αποκάλυψε τις καινούργιες σειρές επεξεργαστές Opteron, οι οποίες προσφέρουν μέχρι 16 πυρήνες και 84% μεγαλύτερη απόδοση σε σχέση με ανταγωνιστικούς επεξεργαστές, ενώ ταυτόχρονα συμβάλουν στην οδηγία του 2012 για μικρότερους πιο συμπαγής servers και πιο αποδοτικά υπολογιστικά κέντρα. Οι νέοι επεξεργαστές των σειρών 6200 και 4200 έχουν σαν στόχο υλοποιήσεις cloud, απαιτούν την μισή ισχύ ανά πυρήνα σε σχέση με τους προκατόχους τους ενώ μειώνουν τον χώρο και το κόστος κατά το ένα τρίτο. Υποστηρίζουν μέχρι 4 διαύλους μνήμης (με μνήμες ταχύτητας ως 1600MHz), ενώ με 12 DIMM ανά επεξεργαστή μπορούν αν υποστηρίξουν το εξωφρενικό 384GB μνήμη. Η AMD επίσης τονίζει ότι να νέα Opteron είναι οι μόνοι επεξεργαστές x86 που υποστηρίζουν μνήμες με τάση 1.25V, προσθέτοντας στην αποδοτικότητα της πλατφόρμας. Οι νέοι επεξεργαστές διατίθενται άμεσα. Περισσότερες πληροφορίες στο site της AMD εδώ.

[via]

Μπορεί να θέλουμε περίπου 50 ημέρες μέχρι την έναρξη της μεγαλύτερης τεχνολογικής έκθεσης στον κόσμο, τηCES 2012, ωστόσο έχουν ξεκινήσει ήδη μερικές εκδηλώσεις για την παρουσίαση αυτών που θα δούμε εκεί.
Ανάμεσα σε αυτές, ξεχωρίζει η τεχνολογία HzO που μπορεί να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε smartphone για να το καταστήσει αδιάβροχο, με μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση από αυτή που έχουμε συνηθίσει στις “θωρακισμένες” συσκευές.

Έτσι, αντί να αποτρέπει την είσοδο του νερού, η τεχνολογία HzO το αφήνει να κυλά μέσα στη συσκευή χωρίς να προκαλεί καμία ζημιά! Οι πληροφορίες δεν είναι πολλές, αλλά έχει γίνει γνωστό ότι δημιουργεί ένα υδρόφοβο στρώμα πάχους λίγων νανομέτρων, που προστατεύει τα σωθικά της συσκευής από το υγρό στοιχείο.
Για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της, η εταιρία βύθισε ένα “περιποιημένο” Samsung Galaxy S II μέσα σε νερό και όπως θα δείτε στο παρακάτω video, αυτό λειτουργεί κανονικά χωρίς κανέναν περιορισμό των δυνατοτήτων του.
Δε γνωρίζουμε πότε θα είναι ευρέως διαθέσιμη η τεχνολογία HzO, αλλά μπορεί να βρει εφαρμογή σε οποιαδήποτε συσκευή (smartphone, tablet, TV, θήκες κλπ.), ενώ ήδη η γνωστή κατασκευάστρια θηκών προστασίας Zagg έχει αναλάβει να τη χρησιμοποιήσει σε δικά της προϊόντα.
Ένα μεγάλο βήμα για τη δημιουργία ανθεκτικών συσκευών, χωρίς να χάνεται ο υπέρλεπτος σχεδιασμός.

 

[via]